richyvo.reismee.nl

Boise

Shaffer Butte campground, www.recreation.gov

Wat een dag! Als je alles van te voren weet.........Maar laat ik bij het begin beginnen. Heerlijk geslapen in het DK-motel en uiteraard moest de pizza op als ontbijt. We hadden en magnetron dus de zaak even opgepiept. Nog even wat ge-internet en daarna via de Craters of the MoonnaarBoise maar dan via 2 mooie byways. Voor we op de eerste byway kwamen zagen we veel dode dieren langs de weg liggen, waaronder een paard, wie laat nu zijn paard..........Anyway, De Sawtooth hyway is een mooie route door de bergen. Op een gegeven moment zag ik in een flits een hot pool ( zwembad met natuurlijk warm water) en we besloten om daar even naar toe te gaan. Daar aangekomen was het gesloten maar op het zelfde moment draait een mevrouw het bordje om en is het dus toch open. Maar waar zijn onze zwemspullen nu toch gebleven? Uiteindelijk na lang zoeken gevonden en konden we naar binnen. De kosten waren $ 32,= (beetje prijzig) maar ach. Maar toen het volgende probleem de mevouw achter de kassa accepteerde geen creditkaart en we hadden geen genoeg cash bij ons. Maar voor ieder probleem is een oplossing: we mochten gratis naar binnen!! Lief he! Eenmaal binnen snel onder de douche zodat we erin konden plonsen, alleen was het intussen gaan bliksemen en mochten we er niet is, dus konden we onverrichtte zaken alsnog vertrekken. Jammer! Toen aan de Pond da Rosa byway begonnen. Prachtige byway met heeeeeeeeeeeeeeeeeel veel bochten. Vanuit Indaho Falls op zoek gegaan naar onze camping. Het was intussen 16.00 uur en we wilden de tent toch wel een keertje opzetten. Er was een karrepad naar boven en dat moesten we volgen volgens de wegenkaart. Wel, je kent het wel he pap!

Wink
nog net geen rivierbedding. En ook Q zal het beamenaan de ene kant een ravijn en aan de andere kant de bergen en dat zo 1,5 uur lang. Gaten in de weg, door een beekje moeten rijden (ik hoop dat National dit niet leest) en uiteindelijk kwamen we iemand tegen die vertelde dat we er bijna waren. Prachtige camping alleen een plaatsje voor een iniminie tentje maar wel 2 grote picknicktafels van beton.Jong Nederlandop 2 meter afstand en we moesten zeker 100 meter met onze spullen lopen. Dit zou hem dus niet gaan worden, de tent paste gewoonweg niet en ik had een rare lucht geroken die me niet beviel. Wat nu? Er was geen andere camping in de buurt dus dan maar op zoek naar een goedkoop hotel/motel in Boise. Op weg naar Boise zagen we in de verte al rook en bleek er een bosbrand te zijn, wij blij dat we weggegaan waren. Oke, we wilden dus naar een motel en het is geworden het Budget host in Boise. Zoals de naam al doet vermoeden cheap maar toch een kamer met 2, 2 persoonsbedden, badkamer, koffiezetapparaat, internet, airco, tv, zwembadennnnn morgen een ontbijtje en dat voor nog geen €100,= voor 2 nachten, maar dan heb je ook wat! (uitzicht op de snelweg incl het geluid daarvan, ha, ha). Verder vanavond heerlijk gegeten bij Fuddruckers, 1666 Entat Blvd Boise, voor nog geen $ 30,= met z'n allen, en supervriendelijke (wederom) bediening. Nu hangt iedereen voor de tv en kijken we naar de bosbranden hier die uitgezonden worden, er zijn al 4 huizen verwoest. Triest.

Arco

D-K motel Arco www.dkmotel.com

Vanmorgen vroeg Mike Harris campground verlaten om naar Arco te gaan. We zouden onderweg een picknickplekje zoeken en daar de meegebrachte koffie en thee opdrinken.
Het duurde erg lang voordat we een plekje vonden maar bij een oud schuurtje in Teletubbieland
lukte het dan toch. Heerlijk wat tassen op de grond als fat bags en eten konden we, nog nagenietende van de Moose die we even daarvoor 2 keer gezien hadden. Verder een lange weg naar Arco door een woestijn. Raar eerst de bossen en bijna van het ene op het andere moment de woestijn. Arco is een stadje zo groot als Beers maar het enige na zo'n 60 mile rijden. We slapen hier in het DK-motel en wisten van Mich en Elly al dat hier een wasmachine was, nou dat hebben ze geweten. Ook kon ik weer sinds lange tijd internetten en uploaden. Het internetten verliep niet echt handig ik kreeg wel een signaal maar geen website. Ze snapten er hier niets van en een jongen die eruit zag als Joran van der Sloot probeerde het te fiksen. Helaas lukte dat niet en adviseerde Joran me om naar de plaatselijke bieb te gaan waar ik uiteindelijk 2 blz kon oploaden, Jeah! Toen ik later buiten op een picknicktafel het nogmaals ging proberen lukte het zowaar meteen! Nadat de was gedaan was gingen we bij de buren een pizza halen. We dachten dat we er wel 2 op konden met z'n allen (1 grote en een klein) maar het was zoveel dat we de helft over hielden (ontbijtje morgen dan maar?) Toen was het tijd omdat gene te gaan bezoeken waar we hier tenlotte voor gekomen waren: de Craters of te Moon. Een gebied van zo'n 70 are waar moeder natuur 2000 jaar besloten heeft een vulkaan uitbarsting te laten plaatsvinden. Je loopt daar het gebied over paden en soms loop je op de lava zelf of in een lavagrot wat de kids natuurlijk erg leuk vonden en ik blij om er weer uit te zijn. Wij liepen er s'avonds en dat was heerlijk koel en lekker rustig. Nu liggen we tv te kijken en ook dat is wel weer eens lekker.

Grand Tenton

Mike Harris Campground

Bambi kwam gisteravond nog 2 keer terug. De laatste keer bracht ze een vriendinnetje mee en durfde ze erg dicht (2 meter afstand) bij ons te komen. Ze keek in de footlocker (een metalen box waar je je eten in kunt doen tegen de beren) en wierp een blik over de picknick tafel. Aangezien het de dame niet beviel ging ze maar weer het bos in. Vandaag zijn we naar Jackson Hole in Tenton Valie geweest. We kochten kaartjes en wisten eerst niet of het een retourtje was. De afspraak was als het geen retourtje was dan zouden we naar beneden lopen (ongeveer 10 mile). Anders zouden we boven op de berg een route lopen. Dat was er eentje van 3,4 mile maar wel een hele pittige omdat de lucht er erg ijl is. Tijdens het kopen van de kaartjes kregen we te horen dat het wel om een retourtje ging en bovendien mochten we ook nog als we weer beneden waren met de oude stoeltjeslift omhoog. Dus zouden we boven op de berg gaan wandelen. De tram zoals ze die hier noemen, gaat van 6000 feet naar 10400 feet. Dit is dus een spectaculaire klim. Eenmaal boven aten we eerst ons meegebracht ontbijtje op en toen moesten er aan geloven. Het ging dus nogmaals om een kleine hike, eerst ga je 1,5 mile naar beneden over een pad wat meer weg heeft van een rivierbedding, daarna is het even vlak en daar naar boven. Wat een pokke eind!. Soms hadden we het gevoel dat we geen lucht meer in de longen kregen. Wat een verschil met een klim op lager niveau. Gelukkig hield Fenna er de moed in en motiveerde de rest om het tot een goed eind te brengen. Op zich een mooie hike maar wel oppassen geblazen met al die stenen, maar wat uitzichten en een bloemenpracht! Het leek wel of alle bloemen van Grand Tenton in een keer in de bloei stonden.
Daarna nog een leuk gesprekje gehad met een meisje uit Slowakeije die hier in een hotel werkt en in sept weer terug gaan naar haar land. Verder hebben Richard,Jessie en Juul weer bij het water gespeeld en Fenna en ik hebben een boekje gelezen. Wederom een mooie dag.

Van Yellowstone naar Idaho

Mike Harris Campground, Driggshttp://www.recreations.gov/

Ons laatste ontbijtje In Yellowstone.......op naar Grand Tenton. Dit is een park wat ten zuiden van
Yellowstone ligt. Je spreekt het uit als Grand Tieten en jaaah hoor dat is precies wat de Fransen een paar honderd jaar geleden bedoelden! Jullie zullen wel begrijpen dat er in de auto heel veel grapjes over gemaakt werden. Het is een ander natuurschoon dan Yellowstone. De bomen zijn er minder aangetast, de bergen hoger en het is bewoonder. Op de weg hier naar toe zijn we weer op beverjacht gegaan. We hebben een prachtige burcht gezien, maar helaas ook hier gaf de bever niet thuis.Wel zagen we een grote reiger, maar die zien we thuis ook, toch op de foto gezet. Verder zijn we over de Moose Wilson road gereden. Ik had op het forum gelezen dat daar veel Moose te zien is. Helaas, pindakaas geen moose vandaag voor ons. We staan nu op een camping met wel 14 plaatsjes. Het is maar goed dat we gereserveerd hebben want er zijn wel 3 plaatsen bezet. Er is geen stromend water en de wc is een gat in de grond. Maar dit zijn wel de plekjes die wij o zo leuk vinden, de kinderen gaan zichzelf dan vermaken met een bal en vanmiddag zijn we naar een stroompje gelopen dat we helemaal voor ons zelf alleen hadden. Jessie viel meteen al in het water en deed haar kleren maar uit en Fenna en Juul volgden, maar dat kan dan ook want er is hier toch geen kip alleen liep er vanmiddag een hert over de camping. Nu is Richard fikkie aan het stoken en de kinderen spelen lekker en morgen gaan we naar met de Jackson Hole naar boven. Dit is een gondel waar we een paar maanden geleden een uitzending van gezien hebben op National Geografic en we dan ook persee wilden zien. Wauw bambi komt op dit moment naar ons kampvuurtje kijken. Ze staat zich te bedenken.....kan ik die gasten wel vertrouwen? Ze loopt
toch maar langs ons heen en verdwijnt in het bos. Wat houden we van dit land!

Yellowstone

Bridge Bay Campground

Lekker uitgeslapen vandaag, om 8.00 uur pas op! Daarna richting de Grand canyon van Yellowstone om naar mooie watervallen te bekijken. Daarna naar Canyon village lodge om te ontbijten. De aardige mevrouw die ons bediende en vertelde dat ze ook in NL was geweest en gezwommen had in de Zuiderzee! Ze liet ons prachtige foto's zien van een plaatselijke fotograaf die het hele jaar hier blijft en foto's maakt. Nou, daar kan ik een puntje aan zuigen. En toen hadden we het plan om naar Fire Hole canyon te gaan waar je kan zwemmen. Het water is daar niet erg koud en je kan je mee laten drijven in de stroming. De kinderen en Richard hebben zich hier prima vermaakt. Toen we terug liepen en niet de officiele trap namen kwam er gelijk een ranger naar ons toe dat we de stairs moesten nemen. Ik dacht dat ze bears zei en riep de kinderen bij elkaar die me en beetje raar aan keken! Nadat we natte zwemkleding verwisseld was door droge kleding was het wederom tijd om weer een hapje te gaan eten en omdat het vanmorgen goed bevallen was bij Canyon V L besloten we om daar weer te gaan eten. Jammer genoeg kregen we nu een chagrijnige serveerster aan onze tafel en dachten er niet over om een tip te geven. Een tip betekend hier dus een fooi, maar Juul dacht dat een tip een hint was hoe ze de volgende keer beter kon bedienen. Na een flinke ijs bij flinke Kate (die al even chagrijnig was) gingen we op weg naar de tent. Bij de eerste file vielen we met de neus in de boter. Een hele kudde bizons liep over de weg en stak vervolgens de rivier over. Zelfs de kalfjes moesten mee, of ze wilden of niet. Een geweldig mooie ervaring. De tweede file was voor 2 beren en 2 coyotes. De derde file was bij Hayden Valley waar erg veel mensen waren. Er stonden mensen met telescopen te kijken en wezen ons op een wolf, een Grizzley beer en een aantal kraanvogels die 1.80 groot waren. We mochten door die telescopen kijken en ik zag een wolf hard weg rennen en later ook de beer. Ook Richard en de kinderen zagen de beer, helaas niet de wolf. De kinderen vonden het fantastisch en wij ook. Als toetje mochten we ook nog naar de maan kijken. Na de aardige meneer uitvoerig bedankt te hebben (de kinderen zelfs al in het Engels, goed he!) gingen we toch maar weer verder op naar.... de vierde file. Die was voor een moeder beer met 2 jongen en even laten zag Juul 2 coyotes rennen rechtsachter de beer. Niemand had dit gezien dus Juul helemaal trots. Volgens de omstanders waren de coyotes uit op de cubs van de Grizzly, gelukkig voor de cubs er gebeurde verder niets. Deze avond was te mooi voor woorden, en we weten zeker dat we die nooit zullen vergeten, zeker de bizons die door de rivier gingen en de coyotes achter de cubs aan en de.........ach het was allemaal fantastisch. Morgen gaan we naar de Grand Tentons maar een ding weten we zeker; Yellowstone heeft ons hart gestolen.

Yellowstone

Bridge Bay Campground

Het plan was om vandaag het geiser gebied rondom Old Faithful te bekijken dus wederom vroeg uit de veren. We wilden eerst de eruptie van de Old Faithful zien en het liefst vroeg zodat we niet achteraan in de rij aan hoefden te sluiten en daarna gaan ontbijten. Toen we aankwamen en plaatsnamen op de banken was er bijna niemand (8.30 uur) en binnen 5 minuten deed Old Faithful wat hij moest doen. Wat een prachtig spectakel, met de nodige oooh'en aah's genoten we met volle teugen. Daarna was het tijd om te gaan ontbijten. We hadden van Mich en Elly al begrepen dat je in de Old Faithful Inn prima kon ontbijten in een prachtig gebouw en dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Wat een mooi oud (200 jr) houten gebouw, van binnen wellicht nog mooier dan van buiten. Alles, maar dan ook alles is van hout, prachtige houtsnijwerken in de balken en een open haard waar je met de hele familie een tango kunt dansen, kortom erg sfeervol. Het ontbijt was erg lekker en de bediening vriendelijk. Richard bestelde 4 toast en kreeg er 8 en een kan koffie waar je u tegen zegt. Die hebben we dan ook de hele dag niet meergehoord. Toen we alles op hadden gingen we de rest van het vulkanisch gebied bekijken.
Wat een prachtige omgeving, mooie poolen met kokend water in de prachtigste kleuren en we
hadden het geluk dat we de Daisy geiser ook nog zagen erupteren. Bij een rivier zagen we een
grote roofvogel (Osprey) een vis uit het water halen, recht voor onze neus, en een bizon die tussen
de geisers lag te herkauwen maakte het plaatje compleet.


We zijn het er met z'n allen over eens dit is wel het mooiste wat we tot nu toe gezien hebben, we kunnen er geen genoeg van krijgen. Toen we ons (bijna al gebruikelijk) ijsje op hadden wilden we de Steamboat gaan bekijken maar helaas, helaas we kwamen onderweg zoveel moois tegen dat we daar nooit zijn aangekomen. Op een gegeven moment reden we 'verkeerd' en zagen wat kinderen in het water liggen, dat door de geisers hier toch wat lauw was en ja, dan heb je niet veel tijd nodig om te keren. Kids in het water en wij aan de praat met een lief Amerikaans echtpaar. Het valt ons overigens wederom op dat iedereen hier zo aardig is. Fenna heeft bv al zoveel complimentjes over haar haren gekregen dat ze naast haar schoenen loopt. Maar ik dwaal af; deze mensen waren net klaar met hun picknick en vroegen of wij ook zin hadden in een hotdog? Tja,........eigenlijk wel. Ze hadden er 2 over, maar gingen voor de andere 3 snel aan het bakken, en we kregen compleet (tot Jessie's grote vreugde) een bak chips erbij. Waar maak je dat nog mee? We moesten met het koppel op de foto (want we waren zo'n nice family, herkenbaar Elly?) en na een dikke knuffel namen ze afscheid, ons verbouwereerd achter latende. Toen nog maar wat rond gereden,wat pools en muds bezocht en tegen zevenen naar de Old Faitful om daar een hapje te eten. De meidengingen nog de giftshop in waar ze een t-shirt en een beer kochten als souvernier. Om 21.00 uur terug bij de tent met een pak aan mooie herinneringen in onze rugzak!

De zuidkant van Yellowstone

Bridge Bay campground.http://www.yellowstonepark.com/

Vandaag was onze laatste dag in Mammoth. Ontbijten deden we bij de cabin en deelden we met de grondeekhoorns die onder de veranda wonen. Daarna begonnen aan de Beaver point trail die ongeveer 4 uur zou duren volgens de boekjes. Om 8.30 uur begonnen we er aan en het zou ons lijden naar beverburcht. Het was een mooie route met veel mooie bloemen en door de bossen. Klein nadeel was de vele muggen die het op ons voorzien hadden. Aangekomen bij de beaver point was de bever familie niet thuis. Na ongeveer de helft gelopen te hebben kwam er een ouder echtpaar ons tegemoet dat ze zojuist een zwarte beer met cubs gezien hadden. Vooral de cubs waren erg nieuwsgierig en ze hadden ze dan ook weg moeten jagen, we waren gewaarschuwd. Inderdaad na 20 meter zagen we de beren al lopen, ze liepen van ons weg, maar wat een machtig mooi gezicht. De kinderen (vooral Jessie) waren helemaal happy en konden hun geluk niet op.
Verderop zagen we nog herten en een grote elk die rustig stond te grazen. Ook zagen we
verschillende eekhoorntjes. Een prachtige ochtend met wel de grootste beloning de beren, de
pijn aan de voeten vielen hierbij in het niet. Overigens binnen de 4 uur gelopen dusvonden dat we wel weer een ijsje verdiend hadden. Op naar de ijscozaak om de hoek. Toen was het toch echt tijd om naar Bridge bay te gaan waar we 3 nachten zouden blijven kamperen. Onderweg was er wat comotie en een paar rangers waren het verkeer aan het lijden want er liep een grote zwarte beer in de bossen. Het duurde niet lang voordat hij zich ook aan ons liet ziet, wat een joekel! Wauw, onze dag was helemaal goed! (helaas niet op de foto gekregen) Onderweg kwamen we nog hele kuddes bizons tegen en herten, te veel om te tellen. Aangekomen bij het YellowStone lake (waar Brigde bay campground aan ligt) zagen we nog 4 pelikanen vliegen. De tent was zo weer opgezet en we hebben het mooiste plekje van de camping, tenminste dat vinden we zelf. Bridge Bay is een hele grote camping met 450 plaatsen, het bijzondere is dat je dat niet merkt je hebt het gevoel dat je er zowat alleen bent. Op dit moment is Richard met de kinderen fikkie aan het stoken zodat we op de kooltjes kunnen BBQ-en. Alles staat gereed, zelfs de Mashmallows liggen klaar dus als jullie het niet erg vinden.......

Op naar de hikes

Mammoth Hot Springs Hotel (Budget Cabin)

21-7-10

Om half 7 liep vanmorgen de wekker af. Het plan was om eerst te gaan ontbijten hier in Mammoth, helaas waren we te vroeg want het restaurant was dicht, dus gingen we op zoek naar Boiled River. Dit is een plek de Gardiner river stroomt en een warm water bron bijeen komen. Hier kun je lekker badderen. Helaas konden we het niet vinden en gingen door naar Gardiner waar we bij Rosies ontbeten. Super lekker ontbijt, aardige bediening en ons eettentje voor vanavond! De serveerster wist ons precies uit te leggen waar het het geheim van de Boiled river te vinden was dus gingen we voor de 2e keer op pad. Gewapend met badpakken en handdoeken kwamen we aan en doken er direct in. Waterschoenen waren wel prettig geweest want de bodem bestond uit losse stenen. Behalve het au voor om de stenen was het ook au voor het kokende water. Maar als je eenmaal een goed plekje gevonden hebt is het heerlijk. Een warme rug en een koude buik, of niet hoe je het wil hebben terwijl de vogels om je heen scheren met wormpjes in de bek en wij eerste rang zaten om naar het voeren te kijken .Een bijzondere ervaring. Het omkleden in de buitenlucht was voor Jessie even een probleem maar dat was maar voor even. We waren zowat de enige maar ja wat wil je om 8.30 uur, pluk de dag! Daarna was het tijd om opa te bellen om te vragen hoe het met oma ging. Na zo'n beetje een uur kregen we hem uiteindelijk te pakken en gelukkig ging alles goed. Toen gingen we de hot springs bekijken, daar waren we gisteren niet meer aan toe gekomen. Het is een kalkafzetting boven op de berg met mooie kleuren die naar rotte eieren ruikt. Je loopt over een boardwalk om de ondergrond niet stuk te maken. Bijzonder, helaas kwam er niet veel water uit de spring, wellicht in het voorjaar meer? Gisteren hadden de kinderen een Pinut butter ijsje gezien en na deze wandeling vonden we dat het daar wel tijd voor was. Gelukkig namen we een kleintje wetende dat alles hier in Amerika big is. In ieder geval was het een aanrader. Intussen was de accu bij ons en de kinderen weer opgeladen en zochten we een hike om te gaan lopen. De keuze was de Beaver point van 8 km achter ons huisje of de Hells creak trail van 6,4 km. De laatste is het uiteindelijk geworden mede ook omdat we daar op het Amerika forum al over gelezen hadden. Een mooie afwisselende trail met bossen, hangbrug over de Yellow Stone river, stenen en afgronden. Erg mooi, wel pittig voor het gezelschap, we moeten er nog even in komen. Op de terugweg was er een een file, dus wildlife te spotten. Waarschijnlijk ging het om een beer want de opwinding was groot, helaas voor ons....we zullen het nooit weten we waren nl net te laat. Na de douche gingen we via de oude weg naar Gardiner. Die weg start pal achter het hotel voor wie er ooit een komt een prima optie. Mooie vergezichten en wildife te spotten zoals
de Bighornsheep. Het is een eenrichtingsweg die je alleen vanuit Mammoth kunt rijden. Bij Rosies was het weer goed toeven. Erg lekkere wilde zalm gegeten (nooit geweten dat zo diep rood kon zijn) en Richard kip en de kids pasta. Nu is het hier erg aan het onweren, de regen valt er met bakken uit, vraag me af of de hotspring morgen meer kleur zal bekennen.