Camping Vancouver: Capilano

Onze laatste dag in de States is helaas, helaas vandaag aangebroken. Maar ook wel leuk om
Monique weer te zien en haar man Mathias. We rijden over een prachtige byway door de
Cascades naar Amerika en steken de grens over bij Vancouver. Geen problemen, heel gemakkelijk. Wat een drukte in de stad, overal zijn ze met de weg bezig wat voor veel oponthoud zorgt maar uiteindelijk komen we op de camping waar we zelf een plekje mogen zoeken. Het is passen en meten want de plekjes zijn erg klein, maar het lukt weliswaar met een slap stuk aan de voorkant. Maar goed we hebben een mooie uitvalbasis voor de stad en Monique, we zitten letterlijk onder de brug: Lions Gate bridge. Er is een trapje om op het voetpad van de brug te komen en aan de andere kant ligt Stanley park al te lonken. Dan gaan we eindelijk naar Monique en Mathias. Ze hebben een nieuw huis en het is even zoeken. Het is een supermooi huis op een steenworp afstand van het strand, erg mooi. Hond Cloe komt ons als eerste tegemoet lopen en herkent ons nog. Ongelofelijk, dat was 5 jaar geleden toen was ze 1! Ook de poes is er nog maar blijft op veilige afstand, begrijpelijk want is het wel een invasie ineens. Het is erg leuk om Monique weer te zien en we kletsen weer heel wat af. Richard en Mathias hebben elkaar zo gevonden en dat zorgt er samen voor dat we veel te laat naar de camping terug gaan. Maar, jah het was dan ook erg gezellig. We spreken weer voor morgenavond af en met een slapende Fenna op Richards schouders gaan we weer terug naar de tent.