Cabin at the lake vanJohn and Patty Wilson, Stehekin.

http://www.stehekin.com/of http://www.stehekinchoice.com/

http://www.ladyofthelake.com/

Probeer je jezelf eens voor te stellen: 80 km varen op een kleine boot op een meer, er is niets. Geen huisjes, geen andere boten, geen vissers langs de waterkant helemaal niets. Alleen bergen, heel veel en hoge bergen. Soms stopt de boot en zet een paar mensen af of pikt er een paar op bij een aanlegsteiger waar alleen en dan ook maar alleen een aanlegsteiger is. De stem van de kapitein geeft aan dat er vanaf hier geen weg meer terug is. Er zijn geen paden of wegen meer om te bewandelen of te om over te rijden met de auto. Dan na 3 uren varen kom je aan in Stehekin, een aanlegsteiger met daarachter een paar huisjes. Er is staat een handjevol mensen te wachten op de kade. Je ziet een paar auto's (ja, auto's!) die vracht ophalen of mensen. Over die auto's gesproken die rijden over de enige weg die Stehekin rijk is en die weg loopt zo'n 15 km door. Hoe die auto's er ooit gekomen zijn is een vraag waar we snel antwoord op krijgen. Er vaart nl 1 keer per week een vrachtboot van Chelan naar Stehekin en daar past net 1 auto op. Dat zal wel een lieve duit kosten want de auto's die wij zien zijn uit de jaren 60. Ze doen het nog allemaal en het geeft je de indruk of je in de jaren 60 beland bent. Ze hebben of een gebarste ruit, of minstens 20 deuken en de meeste hebben in de loop der jaren een andere kleur gekregen omdat de verf eraf is gesleten. Eris 1 bakker en 1 klein winkeltje annex informationcenter en ergens boven is 1 restaurant. Wil je daar eten dan moet je dit doorgeven bij de winkel want dan geven ze dat via de radio door. Ze schijnen je dan op te komen halen. Nee, er is hier geen telefoon en al helemaal geen internet. Er is gewoon geen ontvangst. In geval van nood kun je met het vliegtuig naar Chelan terug. Wel is hier 1 groenteman, die de groenten en het fruit met krijt op een bord geschreven heeft bij zijn groententuin. Wat rijp is staat op het bord en kun je kopen. Wij kochten er eenflinke voorraad groenten en fruit en kregen (omdat we geen olie hadden om te roerbakken) een potje met olie erbij. Zelf gemaakt wel het potje terugbrengen als het op is, want dan kunnen we het hergebruiken.
De film Lassie met een piepjonge Elisabeth Thaylor (toen 13 jaar) is hier opgenomen en dat
zou zo morgen weer kunnen zonder enige aanpassing. Het water is brandschoon en je kijkt tot diep op de bodem. We hebben een roeibootje bij het huisje wat we mogen gebruiken waar we driftig gebruik van maken. We vermaken ons prima, gaan morgen met de enige bus die Stehikin rijk is naar boven om er een hike te doen en we hebben er zin in.