Manchester state park

Vandaag vroeg uit de veren om zoveel mogelijk van Seattle te zien. Onderweg brood gekocht om bij/in de boot op te eten. Het plan was om met de veerboot van Bremerton naar Seattle over te varen. Helaas had de boot door de mist vertraging en moesten we 1 uur wachten. Toen we eenmaal van wal waren zette hij er goed vaart achter en waren we zo in Seattle. Dit is overigens wel een hele mooie manier om Seattle binnen te komen. Vooral de skyline van Seattle is erg prachtig. De overtocht duurt een uur en is op de heenweg voor footpassengers gratis en op de terugweg $7,=. Als eerste gingen we naar Yu Old Curriosety Shop. Een winkel/museum met allerlei rariteiten zoals mummies, mexicaanse springbonen, lam met 2 hoofden, totempalen noem maar op. We bleven er 1 uur, maar we hadden met gemak de hele middag er door kunnen brengen, vooral de kinderen vonden het erg leuk. Daarna liepen we naar Pike market place. Dit is een erg oud gebouw met daarin piepkleine winkeltjes met diverse handelswaren die niet alledaags zijn. Wat dan? Nou bv buikdansjurken, standaarden van filmfiguren zoals in Forks, speciaalzaken met eten, wierook enz en dat 5 etages hoog. Het is allemaal van hout en mocht hier ooit brand uitbreken wil je niet binnen zijn. Het hoogtepunt van deze markt is de vismarkt waar marktkoopmannen naar elkaar schreeuwen om de vis per opbod te verkopen en vervolgens door de lucht te laten 'vliegen' lees: gooien. Er staan veel mensen omheen om dit theaterstukje te bekijken. Tijdens de sanitaire stop kwam er een mevrouw naar Fenna toe met een pleister, ze dacht nl dat Fenna een blaar had. Wij hadden nog niets in de gaten maar het bleek wel zo te zijn. Ze had Fenna aan haar voet zien pulken en kwam direct in actie, erg lief.
Fenna had niets durven zeggen omdat we vanmorgen aan hadden gegeven om de wandelschoenen aan te doen, maar dat was ze vergeten en liep op de zweterige crocs. We kochten sokken voor haar en toen was het leed zo geleden. De inwendige mens begon intussen trek te krijgen van al die lekkere visjes en we besloten bij West lake center soep te eten. Een leuke plek: je loopt langs wat kraampjes waar je eten kunt bestellen en in het midden is er ruimte om te zitten. De verkoopster vertelde ons dat dit een pittige soep was maar dat konden wij wel hebben, ja, ja, de vlammen kwamen eruit. Toen met een sneltreinvaart naar de Ducktour waar we kaartjes voor gekocht hadden. Deze tour gaat met amfibievoertuigen uit de tweede wereldoorlog die ingezet waren bij Normandie (geloof ik) in ieder geval ze kunnen rijden en varen en ze hebben met een beetje fantasie de vorm van een eend. De eend gaat langs alle mooie plekjes van Seattle en de buschauffeur doet een poging om zijn passagiers op te vrolijken met gekke hoeden, te zingen, muziek op te zetten en ons te motiveren zo gek mogelijk te doen. Eigenlijk een supertoeristische attractie waar je van denkt als je erin zit: HIER HOOR IK NIET BIJ, maar dan is het te laat. Wel gezellig als je er eenmaal 'in' zit. Deze toer duurt 2 uur en daarna gingen we eten bij het West Lake Center. Nou ja, iedereen ...Richard niet die had nl al 4 koppen soep op (je weet wel van die pittige) en Fenna wilde perse een broodje van de Subway. Tja, we hadden ook gezegd je mag zelf kiezen, alleen was de Subway niet bij die markt. Het gevolg was dat Fenna later alleen zat te eten bij de Subway met vier mensen om zich heen die haar aan zaten te kijken. Ze zullen daar wel gedacht hebben....... We vonden het toen welletjes en wilden afsluiten met een ritje met de Monorail naar de Spaceneedle en liepen langs het water terug naar de boot. Onderweg keek Richard in het boekje naar de afvaarttijden en zag dat we nog 10 minuten hadden om de boot van 18.45 uur te halen, de volgende was een uur later. Dus snel een sprintje trekken, de bus in (die in de binnenstad gratis is) en we haalde de boot nog net. Seattle is een erg mooie stad en we willen er graag meer van zien, gelukkig hebben we nog twee dagen.