Huckleberryforks

Vandaag staat een bezoek aan het Hoh-rainforrest op het programma. We ontbijten bij het park
zelf en het is nog een beetje kil. Nadat we het visiters center bezocht hebben besluiten we om met de ranger meegegaan. Dit was bij st. Helens goed bevallen en deze tocht zou 1,5 uur duren en was erg goed te doen. De ranger was een jonge griet (Kate) die een zus was van een van de dames die de kinderen in st. Helens tot rangers 'geslagen' had. Nadat we ruim 2,5 uur met haar mee gelopen hadden als van het tempo van een slak die in slaap gevallen was, bleven we als enige met een ouder stel over van de grote groep waar ze mee begon. De reden voor het afhaken was dat ze erg langdradig was en over ieder plantje zolang en sentimenteel kon praten of ze er terplekke de liefde mee wilde bedrijven. Dit complimenteerde ze door de plantenliefdevol te strelen waardoor je bijna geen stap durfde te verzette, bang te zijn iets van haar onderdanen te beschadigen. Uit fatsoen hebben we het rondje afgemaakt.
Gelukkig had ze wel kennis van zaken en zo weten we dat:
* Er 4 meter water per jaar valt in het regenwoud
* In de zomermaanden er niet zoveel valt
* De glacier weer aan het groeien is
* Er beren (oei pap!) en mountain lions zitten
* Welke planten giftig zijn
* Dat herten de tuinmannen van het regenwoud zijn
* Wat ghostholes zijn en hoe ze ontstaan
* dat die kleine visjes zalmen zijn waarvan de ouders in december gepaaid hebben en gestorven zijn
* Wat dat rare spul is wat er op de grond ligt en ga zo maar door, nee wij kunnen nu een SO-tje aan.
Daarna wilden we er stevige de pas inzetten en liepen de Hall of Mosses in een half uur waar normaal een uur voor stond. Een prachtige route met overal draderige mossen aan de bomen. En natuurlijk sluit je een bezoek aan het regenwoud af met........regen!

Voor het avondeten eten ingeslagen, gegeten en de kids intussen naar de hottube en daarna weer naar het stand. Ditmaal naar het Rialto Beach met het beroemde Hole in the wole. Een prachtig strand met veel driftwood en prachtige zeesterren. We liepen tot de vloed weer opkwam en dan moet je daar wegwezen anders kun je overnachten op het driftwood, en dat had niet de voorkeur omdat we een lekker bedje hebben.